மந்திரப்பூக்கள்

பூக்களில்
எனக்குப் பிடித்தது
உன் புன்னகை பூக்கள் தாம்!!
பூக்களும்
போர்செய்யும் என்பதை
உணர்த்தியது
உன் புன்னகை!!
மருவ வைத்து
மணிக்கட்டை அறுப்பது தான்
பூக்களின் குணமோ?

எப்படியோ
எனக்கு வாழ்க்கையை கற்றுக்கொடுத்த
ஆசான்கள் வரிசையில்
உனது பூக்களும் இடம்பிடித்துவிட்டது
எனது  பிறந்த நாளும்
உனது பூக்களை நான்  பிரிந்த நாளும்
ஒன்றாகிவிட்டது
கொண்டாடுவதா? துக்கம் அனுசரிப்பதா?

எவ்வாறாகினும்

உனது பூக்களில்  சொட்டிய  காதல்த்தேன்

என்  உணர்வுகள் அத்தனையும்
சிதைத்து புதைத்துவிட்டது!!
இனி  ஒரு  போதும்
 உன் மாயப்பூக்களை வைத்து போர்செய்ய முடியாது
உனது மந்திர வாசத்தை நீ இழந்துவிட்டாய் 

போய்விடு!!

நானும் முகமூடி மனிதன்தான் !!

விளையாட்டாக

நான் மாட்டிய முகமூடி

வினை செய்துவிட்டது;

ஆம்

என் முகத்தோடு ஒட்டிக்கொண்டுவிட்டது;

எனது முகமே

முகமூடியாகி போய்விட்டது;

நானும்

முகமூடி மனிதனாகிவிட்டேன்!!!

கண்ணாடி பிம்பம்களில் கூட

எனது நிஜ முகத்தைப்  பார்த்து

வருடங்கள் ஆகிறது ;

பொய்மையையும் போலிகளையும் கண்டு

நான் இனிமேல் ஓடி ஒளியத்  தேவையில்லை

ஏனென்றால்

நான் அதன் மொத்த உருவம் போல

சித்தரிக்கபட்டுவிட்டேன்;

இது விதியின் விளையாட்டு

என்றே சொல்வேன்

ஒவ்வொரு வினைக்கும் ஒரு தீர்வுண்டு

தீர்வை நோக்கி செல்லும் என் தேடல்

வழிநெடுகிலும்

நிறைய வலிகள் வேதனைகள் அவமானங்கள்

வாரிக்கொடுத்தது

எப்படி இருந்தாலும் எனது தேடலின் வேகம்

சீராக போய்க்கொண்டு இருக்கிறது ...........